We zijn eraan begonnen!

Jee! Haast een jaar geleden dat we nog iets nieuws brachten. Tijd om te updaten dus. Vorige week zijn ze eraan begonnen: met de snelle hulp van de firma De Meuter konden we de werfweg – niet minder dan 120 meter lang – laten aanleggen. ’s Avonds hebben we er een mooie foto van getrokken. ’t Was een beetje een symbolische foto in mijn ogen… we hebben immers al een lange weg afgelegd.

Het voorbije jaar was er eentje van wachten op de vergunning, aannemers aanspreken, sponsors zoeken, de erfdienstbaarheid met de school uitwerken en natuurlijk heel het project fris houden bij al onze sympathisanten. Dat lukt hoor: we hadden al voor de 4de keer de bar bij de thuiskomst na het bivak, en ook de leidsters laten geen kans voorbijgaan om het lokalenproject in de spotlights te zetten. Tijdens het eetfestijn hadden ze bakstenen op tafel gezet met een briefje en een bloempje in de gaatjes. En het enthousiaste ‘Mama, papa, hier zal ik binnenkort spelen’ op de grote muuraffiche deed de rest. Na zo’n initiatief zijn er altijd wel mensen die eraan denken een extra gift te doen, een sponsor aan te brengen of een lot te kopen. En wij weten het intussen al: vele handen maken licht werk!

Onze aannemer, de firma Szwagry, kon in november van start gaan, maar de weergoden zaten ons niet erg mee. Een modderige weide deed de start bijna in het water vallen. Op de valreep konden we de werfweg laten aanleggen, en in de dagen daarop heeft de aannemer de werf in gereedheid gebracht. Het was echt op het nippertje: 2 vrachtwagens reden zich al eens vast. De leverancier van de werfweg kon zichzelf met behulp van de stalen platen bevrijden, en een vriendelijke aannemer deed de rest!
Eergisteren, vrijdag 26 november, plaatste hij de afsluiting rond de werf, en maandag komt de firma Billens graven. De start van de werf was ook goed nieuws voor onze naturasponsors, want die konden eindelijk aan de slag. We zijn er hen zeer dankbaar voor, want het project kost handenvol geld. Zij winnen op hun manier tijd voor ons, waardoor de meisjes wellicht volgend jaar al kunnen verhuizen. Wij duimen er alvast voor en hopen dat de omstandigheden de komende weken een beetje meezitten.

Over enkele weken houden we een eerste-steen-moment. Dan brengen we de bouw voor het eerst uitgebreid in de pers. ’t Is nog geen groot openingsfeest, maar we willen toch met de meisjes tijdens een opening de start van de bouw vieren! Je leest er binnenkort meer over!

De werfweg aan de Muylemlaan

Laatste hand aan de bouwaanvraag

Het overleg met de gemeente en onze architect over de bouwaanvraag is achter de rug. Een meevaller! Met mensen rond de tafel zitten die net als wij vooruit willen met een project als het onze, doet deugd. De gemeente zal de oplossing voor het afwateringsprobleem zowel financieel als praktisch ondersteunen. Da’s een pak van ons hart. Intussen kunnen wij verder met de bouwaanvraag: we kijken ernaar uit om onze handtekening te kunnen zetten onder dit belangrijk document. Fille, dat is de volksmondnaam van onze architect, had ook de definitieve plannen mee, en het mag nog eens gezegd: het ziet er fantastisch uit!

Wij kunnen ons dus opwarmen voor de volgende stappen. De sponsorgroep zal de komende maanden eindelijk het vele denkwerk kunnen verzilveren dat ze de voorbije 3 jaar hebben verricht: bedrijven en particulieren aanspreken die voor de nieuwe lokalen net dat ietsje meer kunnen betekenen. Daarnaast zullen we met de werkgroep aannemers aanspreken en alles netjes op elkaar moeten afstemmen. Benieuwd hoe dat zal lopen!

Als de lokalen er staan, zal het een project zijn dat gedragen en gesteund is door velen. We gaan hier niet te emotioneel doen, maar als we daar al even over nadenken, dan geeft dat een beetje het gevoel van de krop in de keel. Stiekem dromen we al van de feestelijke opening waarop we al die harde werkers en sympathisanten zullen kunnen bedanken. Toch ook een belangrijk moment, niet?

De papierhandel bijna rond…

Welke diersoort heeft de langste dracht? Ik dacht aan dino’s, maar dat kan niet. Dino’s zijn immers reptielen en die leggen eieren. Dat hebben wij ook al wel gedaan de voorbije jaren, figuurlijk dan, en altijd met resultaat, hoe klein het eitje ook was. Neen, we moeten het zoeken bij de Indische olifant met haar dracht van 22 maanden, en zelfs die laten we al een heel eind achter ons.

Na de extra editie van het Hutsepotje op bivak in Steinbach werd het weer eventjes stil rond de bouw van de nieuwe lokalen. De lotenlening loopt, en na het eetfestijn waren er weer wat meer sympathisanten die hun belofte om een lot te kopen waarmaakten. Hopelijk brengt Nieuwjaar nog zo’n paar goede voornemens met zich mee, want in 2010 wordt er gebouwd op de weide. Dat moet!

We zijn bijna rond met de hele papierhandel. Filip De Mulder, onze architect, is met zijn tekenaar naarstig aan de slag gegaan en de voorbije week hebben  we de bouwaanvraag besproken! We hadden dat graag een beetje vroeger kunnen doen, maar in september viel er nog een lijk uit de kast, en dat moesten we eerst opruimen. Het ging over afvalwater. De weide is een mooi stuk grond en prima gelegen voor de jeugd in het centrum van Lombeek, maar hier zijn geen voorzieningen voor afwatering, en een oplossing blijkt niet eenvoudig te zijn. De technische details besparen we jullie, maar dat we zoeken naar een praktische, milieuvriendelijke en betaalbare oplossing willen we wel kwijt. Ook de gemeente denkt nu mee, we kunnen alle steun gebruiken. We geloven daarin. Stel je maar eens voor dat ze daar een voetbalplein hadden aangelegd, met een kleedkamer en douches. Niet lachen hoor, er zijn voetbalploegen die daar in een ver verleden naar geïnformeerd hebben…